Pejzaż I

Wykonana w 1984 roku rzeźba „Pejzaż I” to odlew w brązie eksponowany na drewnie. Artysta w mistrzowski sposób równoważy ciężar materii z wewnętrzną lekkością wyrazu. Brąz, technicznie wymagający, staje się nośnikiem subtelnych przejść światła i cienia, uwydatniając rytmy i układy powierzchni.

Praca może być odczytywana jako medytacja nad miejscem człowieka w wielowarstwowej przestrzeni świata. To pejzaż przefiltrowany przez doświadczenie istnienia, poprzez ciszę, pamięć, uważność. Rzeźba nie opowiada konkretnej historii, lecz raczej stwarza przestrzeń, w której odbiorca sam może odnaleźć własne wspomnienia i obrazy: horyzont, który znika we mgle; światło przenikające przez gałęzie drzew; lub dotyk kamienia pod dłonią w chwili, gdy staje się on częścią osobistej historii. W tej kameralnej, a zarazem głęboko przemyślanej formie, Sawczyn kontynuuje swoje poszukiwania syntetycznej wypowiedzi rzeźbiarskiej – takiej, która mówi zarówno o świecie zewnętrznym, jak i o tym, co w człowieku najbardziej ukryte.